که پو

💡 هرکه گردد گرد کژی‌، ای پسر گردش مگرد هرکه پوید سوی پستی‌، یا بنی سویش مپوی

💡 هر طرفی و قصه ای، ورچه که پوشم آستین پرده رازکی شود دامن چاک چاک ما

💡 مغز نغزی بجو که پوست بسی است بوالهوس در هوای دوست بسی است

💡 چنان به دور تو کار زمانه منظوم است که پوست از سرزین باز شد به پشت پلنگ

💡 بدان رسید که پوشد لباس خلد جنان بدان رسید که یابد بقای دهر جواز