کم ظرفی

(کَ. ظَ ) (حامص. ) بی طاقتی، بی - گنجایشی.

حالت و کیفیت کم ظرف

بی طاقتی، بی - گنجایشی.

💡 شکوه از سختی ایام ز کم ظرفیهاست جوی شیر است مرا پیش نظر هر رگ سنگ

💡 ای محیط عشق بر کم ظرفی دل رحمتی آب شد این قطره تا یک چشم‌تر آورده است

💡 نه زکم ظرفیست‌گر رازم تراوید از درون خس برون افتد چو آید قلزم اندر اضطراب

💡 فضولی آینهٔ دستگاه‌ کم ظرفیست به ‌روی بحر کند قطره وقت باران رقص

💡 شراب غم ندارد جلوه ای در تنگنای دل خمارآلودم از کم ظرفی رطل گران خود

💡 قدردانی قطره را دریا کند در ظرف من نیست کم ظرفی اگر بیخود به یک ساغر شوم