چگر

چگر. [ چ ُ گ ُ ] ( ترکی، اِ ) چگور. قسمی ساز روستایی. آلتی خشن و درشت از ذوی الاوتار ترکان را. نوعی آلت موسیقی و ساز سیمی ساده که بیشتر در میان افراد ترکمان متداول است. و رجوع به چگور شود.

(چُ گُ ) [ تر. ] (اِ. ) نک چگور.

=چگور

( اسم ) قسمی ساز روستایی از ذوی الاوتار که نزد ترکان و ترکمانان رواج دارد و نوازند. آنرا (( عاشق ) ) نامند.

💡 بی خون چگر گهر فشاندی و کنون لعلی بهزار خون دل زو بچکد

💡 چون سینهٔ تو گشت لگد کوب اسبها خون چگر ز داغ تو جاری به سینه هاست

💡 بناز دار چگر گوشۀ ضمیر مرا که من به خون دلش پروریده ام نه به شیر

💡 خورشید قیامت چگر تشنه لبان را سیراب ز افشردن دامان ترم کرد

💡 آنکه خواند با چگر عاشق غریب کی شود در نغمه همچو عندلیب

💡 میان حجره ز سوز جگر، چو نی نالید چگر کباب شود بهر ناله های رضا