پیلان

جمع پیل، فیل‌ها، که بطور اغراق‌آمیز حکیم ابوالقاسم فردوسی در اشعارش لحاظ نموده که شاید از نامه باستان اینگونه اکتشاف نموده است. همان پیش پیلان تبیره زنان/ خروشان و جوشان و پیلان دمان «فردوسی»

💡 به گِردَش زنده‌پیلانِ سُتوده. به پَرخاش و دلیری، آزموده.

💡 هم از پایه وز مایه وی بکاست هم از پای پیلان تنش خسته خواست

💡 ابر پشت پیلان جنگی دمان گشاده بر و تنگ بسته میان

💡 بیارند با زنده پیلان و کوس کنند آسمان را برنگ آبنوس

💡 بدو، مه کاخ و مه منظر ولیکن ز پیلان ساحتش پر کاخ و منظر

💡 پی ژنده پیلان بخون اندرون چنان چون ز بیجاده باشد ستون