پشیمان

پشیمان. [ پ َ ] ( ص ) در پهلوی پشامان خوانده شده شاید از «پس »که سین به شین مبدل شده و از مان ( منش ) ترکیب یافته باشد. ( فرهنگ ایران باستان ص 73 ). نادم. مُتَنَدِّم.ندمان. ندیم. سادم. سدمان. منیب. تائب

(پَ ) [ په. ] (ص. ) نادم، شرمگین.

کسی که از کاری که کرده شرمگین و ناخشنود باشد و نخواهد آن کار را تکرار کند: پشیمان شد از کرده و خوی زشت / بفرمود بر سنگ گورش نبشت (سعدی۳: ۴۹۸ ).

کسی که ازکاری شرمگین وناخشنودباشد، ندامت
( صفت ) ۱- کسی که از انجام دادن کاری متاسف باشد نادم منفعل متاسف تائب سادم. ۲- ( اسم ) پشیمانی

نادم، شرمگین.

💡 همانگاه من زان پشیمان شدم دلم خسته بد سوی درمان شدم

💡 صفات نفس تو ازان عقل می کند تکرار که از حجاب ترا رو دهد پشیمانی

💡 میان ما و تو سودا بهم رسید ولی درین معامله ترسم شود پشیمان زلف