پروبال

پر و بال. [ پ َ رُ / رْ رُ ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) پَر. مجازاً نیرو. قدرت. توانائی:
بخواهم که شاها عنایت دهی
که باشد مرا عون تو پَرّ و بال.؟ ( فرهنگ اسدی نخجوانی ).

= پَر * پروبال

( اسم ) ۱- بال و پر. ۲- نیرو توانایی قدرت.

💡 چو دست و پای عروسان نگاشته سر و دم چو روی خوبان آراسته همه پروبال

💡 از زهر سبز شد پروبالم چو طوطیان تا گردی از حلاوت شکر به من رسید

💡 هر مجلس از بیان مدیحت مزین است آنجا کند فرشته ز جان فرش پروبال

💡 فصل گل شد چه بمرغی گذرد آه که او بی پروبال بکنج قفسی افتاده است

💡 مانند طوطیان پروبال مرا به زهر در آرزوی تنگ شکر سبز کرده اند

💡 بود اگر چتر سلیمان از پروبال پری مردمک دارد ز نور خویش چتر زرنگار