تاب و طاقت

تاب و طاقت. [ ب ُ ق َ ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) توانائی. نیروی مقاومت.

( اسم ) توانایی نیروی مقاومت.

💡 بازگرد ای مایهٔ تسکین که تا رفتی تو رفت از تن من تاب و طاقت وز دل من صبر و هوش

💡 بال و پر شاید و میرم که درین بند گران تاب و طاقت به خم دام بلا گشت تلف

💡 ندار عشقم و با دل سر قمارم نیست که تاب و طاقت آن مستی و خمارم نیست

💡 مرا در آینهٔ دل نمود جانان عکس که هیچ آینه را تاب و طاقت آن نیست

💡 که تاب و طاقت عشقم نمانده است دلم حیران و سرگردان بمانده است

💡 هر لحظه داغ و حسرت و اندوه و درد بیش هر نظره تاب و طاقت وآرام و صبرکم