لغت نامه دهخدا
پاکوتاه. ( ص مرکب ) ( در حیوانات ) آنها که پای کوتاه دارند چون گوسفند و گاو و جز آنها مقابل پابلند.
پاکوتاه. ( ص مرکب ) ( در حیوانات ) آنها که پای کوتاه دارند چون گوسفند و گاو و جز آنها مقابل پابلند.
(ص مر. ) ۱ - حیواناتی که پای کوتاه دارند. ۲ - ویژگی بعضی از گیاهان که کوتاه بودن بوته های آن را در مقایسه با بوته های دیگر نشان می دهد.
انسان یا حیوان که پاهایش کوتاه باشد، پاچه کوتاه.
( صفت ) ۱- حیواناتی که پای کوتاه دارند چون گاو و گوسفند و جز آنها مقابل پا بلند. ۲- انسان یا حیوانی که در اثر ضایعه ای پاهایش از معمول کوتاهتر باشد.
در حیوانات آنها که پای کوتاه دارند چون گوسفند و گاو و جز آنه مقابل پا بلند
💡 در سویا تعداد ساقههای فرعی در ارقام دیر رس زیاد بوده و بلعکس، در ارقام زودرس تعداد آنها کمتر است. با افزایش ساقههای فرعی در بوته، عملکرد دانه نیز افزایش خواهد یافت. از طرف دیگر بین رسیدگی محصول و ارتفاع بوته همبستگی مثبت وجود دارد بهطوریکه ارقام پاکوتاه زودرس و ارقام پابلند دیر رس تر میباشند.