لغت نامه دهخدا
پاکوتاه. ( ص مرکب ) ( در حیوانات ) آنها که پای کوتاه دارند چون گوسفند و گاو و جز آنها مقابل پابلند.
پاکوتاه. ( ص مرکب ) ( در حیوانات ) آنها که پای کوتاه دارند چون گوسفند و گاو و جز آنها مقابل پابلند.
(ص مر. ) ۱ - حیواناتی که پای کوتاه دارند. ۲ - ویژگی بعضی از گیاهان که کوتاه بودن بوته های آن را در مقایسه با بوته های دیگر نشان می دهد.
انسان یا حیوان که پاهایش کوتاه باشد، پاچه کوتاه.
( صفت ) ۱- حیواناتی که پای کوتاه دارند چون گاو و گوسفند و جز آنها مقابل پا بلند. ۲- انسان یا حیوانی که در اثر ضایعه ای پاهایش از معمول کوتاهتر باشد.
در حیوانات آنها که پای کوتاه دارند چون گوسفند و گاو و جز آنه مقابل پا بلند
حیواناتی که پای کوتاه دارند.
ویژگی بعضی از گیاهان که کوتاه بودن بوتههای آن را در مقایسه با بوتههای دیگر نشان میدهد.
💡 جز خانه زین خانه ندارم آنهم چون دست بآن رسید پا کوتاهست
💡 زین بلند و پست اگر گیری عیار اعتبار دست و گردن را ز پا کوتاه خواهی یافتن
💡 دلبسته هوا به نسیمی فتد ز پا کوتاهی حیات حباب از سبکسری است