ولوع

💡 همیشه عادت او را به نیکوییست ولوع چنانکه همت اورا به برتری آهنگ

💡 ولوع تو به سخا ممکنست و نزدیکست که از عیار زر و سیم بفکند حملان

💡 ولوع او به سخا و نشاط او به سخن بساط او زضیا و غذای او زظلام

💡 ز بهر نصرت عدلش همیشه حرص و ولوع به فصل مالش ظلمش همه قعود و قیام

💡 مرا چو خویش شماری مگر ز غایت لطف که می‌نخواهیم از بهرکسب مال ولوع

💡 رای تو را به کسب معالی همه ولوع طبع تو را به تربیت دین همه شعف

💡 شاعر با ولوع و اشتیاقی بسیار زیاد، اشعار خود را در ستایش زیبایی‌های طبیعت و شکوه هستی به رشته تحریر درمی‌آورد.

💡 او با ولوع خاصی به مطالعه کتاب‌های فلسفی قدیمی می‌پردازد تا بتواند پاسخ سوالات بنیادین زندگی را در صفحات آن‌ها بیابد.

💡 در آن شب سرد زمستانی، او با ولوعی وصف‌ناپذیر به تماشای ریزش برف از پنجره می‌نشست و در رویاهای خود غرق می‌شد.