وزش

وزش. [ وَ زِ ] ( اِمص ) اسم مصدر از وزیدن. وزیدگی باد و این حاصل مصدر وزیدن است. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). وزیدن و جریان باد. ( ناظم الاطباء ).

(وَ زِ ) (اِمص. ) وزیدن، حرکت کردن باد، یا نسیم.

جنبش هوا.

وزیدن جریان باد.

soffio
وزیدن، حرکت کردن باد، یا نسیم.

💡 دو گل بر آن دو رخ دلفروزش افتاده بسان عارض سیمین‌برانِ گل رخسار

💡 چه پدر ناوک دلدوزش دلدوزهٔ تن چه پسر تیغ جهان‌سوزش سوزندهٔ جان

💡 شب و روزش چنین به اصل و به فرع پرورش میکند به مایهٔ شرع

💡 روشنی کار من جز پی محنت مبین راستی قد شمع جز پی سوزش مدان

💡 چنان ز اهل حرم بانگ شور غم برخاست که سوزشان به دل چرخ پیر، ریخت شرر