هوای تر

💡 از هوای تر شود آیینه ما بی غبار رشته باران گره از کار مستان وا کند

💡 بوی خون می آید از جام شراب لاله گون در هوای تر، می بیرنگ می باید کشید

💡 دایم بود هوای تن تو اسیر عقل اندی که نیست عقل هوای ترا اسیر

💡 از هوای تر شود آیینه‌ام تاریک تر هیچ باغ دلگشایی نیست چون گلخن مرا

💡 گوئی صدف ثنای ترا ورد خویش ساخت گوئی که گل هوای ترا اختیار کرد

💡 در دل به جز هوای ترا ره نمی‌دهم در سر به جز خیال ترا جا نمی‌کنم