لغت نامه دهخدا
هفت در. [ هََ دُرر / دُ ] ( اِ مرکب ) به معنی هفت دختر خضرا است که کنایه از هفت کوکب باشد، و آن را هفت درر هم می گویند. ( برهان ).
هفت در. [ هََ دُرر / دُ ] ( اِ مرکب ) به معنی هفت دختر خضرا است که کنایه از هفت کوکب باشد، و آن را هفت درر هم می گویند. ( برهان ).
( ~. دَ ) (اِمر. ) کنایه از: هفت سیاره.
بمعنی هفت دختر خضرا است که کنایه از هفت کوکب باشد و آنرا هفت دررهم می گویند.
کنایه از: هفت سیاره.
💡 گریه حافظ چه سنجد پیش استغنای عشق کاندر این دریا نماید هفت دریا شبنمی
💡 تا چه یونس دل برون آمد زبطن حوت عشق هفت دریا در نظر آید مرا موج سراب
💡 طاعت او زانکه بیش است ازگناه کافران هشت در دارد بهشت و هفت در دارد سقر
💡 ملکش شدی مهیا از عرش تا ثریا از زیر هفت دریا در بقا ربودی
💡 هفت دریا را چو موجی دیده ایم غرقه در دریای بی پایان ماست