لغت نامه دهخدا
نگون طشت. [ ن ِ طَ ] ( اِ مرکب ) کنایه از آسمان است. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ). نگون تشت.
نگون طشت. [ ن ِ طَ ] ( اِ مرکب ) کنایه از آسمان است. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ). نگون تشت.
( ~. طَ ) (ص مر. ) (کن. ) آسمان.
آسمان: خونین توکنی همه درودشت ازنشتر زر برین نگون طشت. ( تحفه العراقین )
(کن.)
آسمان.
💡 چرخ نگون طشت شده سیل بار طشت نگون، آب نه گیرد قرار