منتقم

منتقم. [ م ُ ت َ ق ِ ] ( ع ص ) دادستان. ( مهذب الاسماء ) ( دهار ). انتقام گیرنده و کینه کشنده از کسی. ( غیاث ) ( آنندراج ). کینه کشنده. عقوبت کننده. انتقام کشنده. آنکه پاداش می دهد کارهای بد کسی را. ( از ناظم الاطباء ): و من أظلم ممن ذکر بآیات ربه ثم أعرض عنها اًنا من المجرمین منتقمون. ( قرآن 22/32 ). ناصر دین اﷲ و حافظ بلاداﷲ المنتقم من اعداﷲ ابوسعید مسعود. ( تاریخ بیهقی چ ادیب 377 ).
گر منتقم نه ای نه شگفت این بدیع نیست
لازم که کرد علت بر انتقام تو.
ابوالفرج رونی ( دیوان چ چایکین ص 107 ).
نه ای منتقم زآنکه امکان ندارد
چو خلق عدم علت انتقامت.انوری ( دیوان چ مدرس رضوی ص 99 ).- منتقم جبار؛ منتقم حقیقی. خدای تعالی: منتقم جبار بعد از الزام حجت اکثرارباب معصیت را به دارالبوار فرستاد. ( حبیب السیر ج 1چ خیام ص 13 ).
- منتقم حقیقی؛ خداوند عالم. ( ناظم الاطباء ). رجوع به مدخل بعد شود.
منتقم. [ م ُ ت َ ق ِ ] ( اِخ ) نامی از نامهای خدای تعالی. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ): این فسانه نه از بهر آن گفتم تا تو به همه حال از آن رتبت که داری سپاس خداوند به جای آری و از منعم و منتقم بدانچه بینی راضی باشی. ( مرزبان نامه چ قزوینی ص 278 ). رجوع به ترکیب های مدخل قبل شود.

(مُ تَ قِ ) [ ع. ] (اِ فا. ) انتقام کشنده، عقوبت کننده.

انتقام گیرنده، عقوبت دهنده، کینه کش.

انتقام گیرنده، عقوبت دهنده، کینه کش
( اسم ) انتقام گیرنده کینه کش جمع: منتقمین. یا منتقم حقیقی. خدای تعالی.

[ویکی فقه] منتقم، یکی از القاب امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) است.
منتقم، به معنای انتقام گیرنده و یکی از القاب حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) است.
← روایتی از امام زمان
۱. ↑ ابن بابویه، محمد بن علی (شیخ صدوق)، کمال الدین و تمام النعمة، ج۱، ص۳۸۴، ح۱.
فرهنگ نامه مهدویت، سلیمیان، خدامراد، ص۴۲۴، برگرفته از مقاله «منتقم».
...

💡 گر منتقم نه نه شگفت این بدیع نیست لازم که کرد علت بر انتقام تو

💡 در اول هر که او ره بر عدوبست ز تیغ قهر عبالمنتقم رست

💡 در گنهم گاه عفو سوی جنان آورد گه بردم منتقم جانب نیران او

💡 تو عبدالمنتقم بشنو کدام است بر اعداد او شدید الانتقام است

💡 تکیه بر عفو بود این همه گستاخی وی آه اگر منتقمش وانگذارد به عفو

💡 تو منتقم نه‌ای از چه از آنکه در همه عمر خلاف تو نه مخالف قضا نکرد از بیم