نکویی

💡 خوی تو چو رخسار نکوی تو نکوست بی روی نکوی تو نکویی نه نکوست

💡 نکویی با پیمبر بی عدد کرد بسی در ساعة العسرش مدد کرد

💡 نام یوسف داشت، که بود از شما در نکویی گوی بر بود از شما

💡 جفا و جور تو بر من همه نکو باشد بلی به غیر نکویی نیاید از نیکو

💡 یاران رفته را به نکویی کنند یاد گر عمر زود می گذرد دلگران مباش

💡 ز من هیچ از نکویی بازنگرفت ولی باوی دل من ساز نگرفت

💡 در فرهنگ و سنت‌های دیرینه ایرانی، انجام هر نوع نکویی که باعث شادی دیگران شود، همواره مورد ستایش بزرگان و مراجع اخلاقی قرار گرفته است.

💡 او با انجام هر نکویی که در توان داشت، سعی می‌کرد تا اثری مثبت از خود در قلب‌های افرادی که با آن‌ها برخورد می‌کرد، بر جای بگذارد.

💡 بزرگیِ روح انسان تنها با جمع‌آوری ثروت به دست نمی‌آید، بلکه با انجام هر نوع نکویی نسبت به موجودات ضعیف‌تر و نیازمند سنجیده می‌شود.