نویسی. [ ن ِ ] ( حامص ) به معنی نوشتن به صورت مزید مؤخر در این ترکیبات مستعمل است: تندنویسی. خفیه نویسی. خوش نویسی. دعانویسی. رقعه نویسی. روزنامه نویسی. رونویسی. نامه نویسی. و دیگر ترکیباتی که ذیل نویس آمده است. رجوع به هر یک از این ترکیبات در ردیف خود شود.
بمعنی نوشتن به صورت مزید موخر درین ترکیبات مستعمل است: تند نویسی ٠ خفیه نویسی ٠ خوش نویسی ٠ دعا نویسی ٠ رقعه نویسی ٠ رونامه نویسی ٠ رو نویسی ٠ نامه نویسی ٠ و دیگر ترکیباتی که ذیل نویس آمده است ٠
💡 گر چه بنویسیم صد دفتر نخواهد شد تمام شرح آن تلخی، که از هجر تو در کامستمان
💡 گر از آن حسن نویسی سخن عشق کمال دفتر عشق نرا لیلی و مجنون خوانند
💡 بر سنگ مزارم بنویسید چو فرهاد کاین بود که تاب اینهمه سنگ ستم آورد
💡 تو گر شمایل خوبی رقم کنی بتوانی که هم کرشمه نگاری و هم ادا بنویسی
💡 خط نویسی به خون ما چو قلم سرکشان را به سر دوانی تو
💡 گر بر در باغی بنویسی زندان باغ از پی آن نوشته زندان نشود
