نماء

نماء. [ ن َ ] ( ع مص ) گوالیدن. ( از منتهی الارب ). افزون شدن. ( دهار ). نمو. زیاد شدن و افزون شدن مال و جز آن. ( از اقرب الموارد ). || بلند برداشتن و سیر افروختن آتش را. ( از منتهی الارب ). بلند برافروختن و شعله ور ساختن آتش را. ( از اقرب الموارد ). || فربه شدن مردم. || برآمدن و بلند گردیدن آب. || برآمدن و افزون شدن رنگ. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). غلیظ و پررنگ شدن سیاهی خضاب بر دست و موی و پررنگ و سیاه شدن مرکب بعد از نوشتن. ( از اقرب الموارد ). || گران گردیدن نرخ. ( از منتهی الارب ). بالا رفتن و گران شدن قیمت. ( از اقرب الموارد ). || برداشتن حدیث و خبر به کسی. || برداشته شدن سخن و حدیث. || سخن رسانیدن به وجه نیکوئی و اصلاح. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || منسوب نمودن به سوی کسی. ( از منتهی الارب ). نسبت دادن کسی را به پدرش. ( از اقرب الموارد ). || ناپدید شدن شکار و مردن آن در جائی دور از چشم شکارچی. ( از اقرب الموارد ). || ( اِمص ) افزونی. ( دهار ). زیادت. برکت. گوالش. ( یادداشت مؤلف ). نما.

(نَ ) [ ع. ] (مص ل. ) ۱ - زیاد شدن. ۲ - بالیدن، رشد کردن.

زیاد شدن.
بالیدن، رشد کردن.

💡 تُطَهِّرُهُمْ التاء خطاب للنبی علیه السلام فیکون حالا و قیل التاء للتأنیث فتکون صفة للصدقة و کذلک قوله، وَ تُزَکِّیهِمْ بِها تزکیت پاک کردن بود کسی بهنر یا بپاکی بستودن، از عیب. اصل او از زکاة است و زکاة در عربیت نماء است روز افزونی و به روزی.

💡 نیک بنگر تا ببینی کز درخت جان بروئید و نماءِ در برست

💡 قد کنت اصلب شعره بید الفتی انمی فبدل فی الذیول نماء