نقیصه

( نقیصة ) نقیصة. [ ن َ ص َ ] ( ع اِ ) سخن چینی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). سخن چینی در میان مردم. ( ناظم الاطباء ). وقیعة. ( از اقرب الموارد ). || عیب. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ). || خوی زشت یا سست. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). خصلت بد و سست و زشت خوئی. ( ناظم الاطباء ). خصلة دنیئة و ضعیفة. ( از اقرب الموارد ). خصلتی پست در آدمی. ( یادداشت مؤلف ). ج، نقائص.
نقیصه. [ ن َ ص َ / ص ِ ] ( از ع، اِ ) نقیصة. عیب. منقصت. آهو. کم بود. کماسی. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به نقیصة شود. || بهتان. ( ناظم الاطباء ).
- نقیصه گفتن؛ بهتان گفتن. ( ناظم الاطباء ).

(نَ ص ) [ ع. نقیصة ] (اِ. ) عیب، کاستی. ج. نقایص.

خوی و عادت زشت، خصلت بد، عیب.

عیب، خصلت بد، خوی وعادت زشت، نقائص جمع
( اسم ) نقص عیب خوی بد جمع: نقائص ( نقایص ).
سخن چینی. سخن چینی در میان مردم. وقیعه.

💡 سایه که نقیصه ساز مرد است در طنز گری گران نورد است

💡 از سر انصاف‌، تلک عشرکامل تا نزنم در نقیصه‌چانه‌، فرستاد

💡 همه نقیصه شعر تو ای سنائی خران بوصف حمدان گفتم ز روی طیبت و بازی

💡 هرکجا شعر تو یابیم نقیصه بکنیم ور ترا نیز بیابیم، به... ن در ببریم

💡 هر گه آنجمله جمع شد بفرست دل ز کار نقیصه بیغم کن