نایافت

نایافت. ( ن مف مرکب ) چیزی که یافته نشود و حاصل ندارد. معدوم. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). هر چیز که پیدا نشود و یافت نگردد. ( فرهنگ خطی ). نایافتنی. ممتنعالحصول:
به نایافت رنجه مکن خویشتن
که تیمار جان باشد و رنج تن.فردوسی.در خراسان قحط بود و علف و نفقه نایافت. ( تاریخ بیهق ).
اگر یک ذره از اندوه نایافت
به عالم برنهی عالم نماند.عطار.- نایافت شدن؛ عز. ( تاج المصادر بیهقی ) ( ترجمان القرآن ). عزة. ( ترجمان القرآن ). عزازت. ( تاج المصادر بیهقی ) ( دهار ). کمیاب شدن. نایاب شدن: و در بازارها بسته بود و نان نایافت گشت. ( مجمل التواریخ ). در فرضه جرجان قحط برخاست و طعام نایافت شد.( ترجمه تاریخ یمینی ص 226 ).
- نایافت کردن؛ انعدام. معدوم ساختن.
|| ( مص مرکب مرخم، اِ مص مرکب ) یافت نشدن. نایابی. قحطی: کسی کو بمیرد ز نایافت نان
ز برنا و از پیرمرد و زنان.فردوسی.در نیشابور از تنگی علوفه و نایافت قوت... به طاقت رسیده بودند. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 65 ). و کس را از نایافت قوت قوّت نماند. ( ترجمه تاریخ یمینی ). المشاجره؛ چریدن اشتر درخت را از نایافت گیاه. ( تاج المصادر بیهقی ). || نایافتن. نیافتن:
آن کس که بیافت دولتی یافت عظیم
وآن را که نیافت دردنایافت بس است.شیخ مجدالدین بغدادی ( از تاریخ گزیده ).

(ص. ) نایاب، کم یاب.

( صفت ) ۱ - چیزی که یافته نشود ممتنع الحصول: به نایافت زنجه مکن خویشتن که تیمارجان باشدورنج تن. ( شا.لغ. ) ۲ - معدوم ۳ - نایاب نادر.۴ - نایافتن: آن کس که بیافت دولتی یافت عظیم و آنراکه نیافت دردنایافت بس است. ( مجدالدین بغدادی تاریخ برگزیده لغ. ) ۵ - ( اسم ) نایابی یافت نشدن: المشاجره چریدن اشتردرخت راازنایافت گیاه

نایاب، کم یاب.

💡 هر آنکو جز محمد(ص) دید اینجا یقین نایافت دید دید اینجا

💡 نور در ظلمت توانی یافتن ظلمت اندر نور شد نایافتن

💡 در پی او دل سرگشته نایافته کام رفت و گردید همه کون و مکان باز آمد

💡 آمدی پاک و شدی پاک پس پرده غیب دست نایافته بر تهمت تو پرده دران

💡 بعشق این سر توانی یافت اینجا وگرنه باش در نایافت اینجا

💡 نایافتم از بی‌خبری راحت جان را کندم ز بدن پیرهن شک و گمان را