ناشنیده

ناشنیده. [ ش ِ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) شنیده ناشده. ( ناظم الاطباء ). نشنیده. نشنفته:
خبر زآنچه بگذشت یا بود خواست
ز کس ناشنیده همه گفت راست.اسدی.قصه ناشنیده او داند
نامه نانبشته او خواند.نظامی.نادیده بداند و ناشنیده برخواند. ( سندبادنامه ص 241 ).
از بس شنیده ام سخن ناشنیدنی
گویی شنیده ام سخن ناشنیده را.صائب.فسانه ام به تو معلوم کی شود که ترا
هنوز حرفی از آن ناشنیده خواب گرفت.آهی جغتائی.

(صفت ) آنچه که شنیده نشدهمقابل شنیده.

💡 غم کشته و رنج دیده خواهم مردن ناگفته و ناشنیده خواهم مردن

💡 من ناشنیده گویم از خویشتن چو ابر چون کوه نیستم که بود لفظ او صدا

💡 خیز بهار خون‌جگر جانب بوستان گذر تا ز هزار بشنوی قصهٔ ناشنیده را

💡 ز حرف وصل بتان آنچه گفته ایم به دل شنیده و ز کرم کرده ناشنیده خدا

💡 شنیده کرد بر خود ناشنیده به مردی داشت دل را آرمیده