مهب

مهب. [ م َ هََ ب ب ] ( ع اِ ) محل وزیدن باد. ( ناظم الاطباء ). جای هبوب یعنی وزیدن باد. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). وزیدن گاه باد. جستن گاه باد. زخم گاه باد. ( یادداشت مؤلف ).وزشگاه. ج، مَهاب. ( از اقرب الموارد ):
زر چو کاه است و دست داد تو باد
پیشگاه خزانه تو مهب.فرخی.و فرونهادن بار امل در مهب شکوک. ( کلیله و دمنه ). و مهب شمال بسته دارد. ( تاریخ بیهق ص 27 ). زباله اشیاع او را چون هبا در مهب صبا آواره و متفرق گردانید. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 321 ). باد نصرت از مهب لطف الهی وزیدن گرفت. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 286 ). از مهب لطف نسیم نصرت بوزید. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 394 ).
مهب. [ م ُ هَِ ب ب ] ( ع ص ) بیدارکننده. ( آنندراج ). آنکه از خواب بیدار می کند. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

(مَ هَ بّ ) [ ع. ] (اِ. ) محل وزیدن باد. ج. مهاب.

جای وزیدن باد، جهت وزش باد.

جای وزیدن باد، جهت وزش باد، مهاب جمع
( اسم ) جای وزش باد وزشگاه: [ سراهایی دیدند هر یکی چون بهشت اعلی و هر یکی را باغی و بستانی در پیش بر مهب شمال نهاده. ] جمع: مهاب.
بیدار کننده ٠ آنکه از خواب بیدار می کند ٠

محل وزیدن باد.
مهاب.

💡 این مهبط نور است که در وادی طور است یا انجمن شاه که در گلشن فین است

💡 نخوردی جز ازدست مهبود چیز هم ایمن بدی زان دو فرزند نیز

💡 در قسمت ۵ از فصل ۱۰، دربارهٔ اپرا وینفری است که کپل و مهبل وی به دلیل بیکاری، گروگانگیری می‌کنند و کشته می‌شوند.

💡 که مهبود بدنام آن پاک مغز روان و دلش پر ز گفتار نغز

💡 در اسلام، آمیزش جنسی مرد با زن مستحاضه هنگامی که خون در مهبل دارد، برای هر دو زوج مضر تشخیص داده شده‌است.