منها

منها. [ م ِ ] ( ع حرف جر + ضمیر ) مأخوذ از تازی، به معنی از آن، که در تفریق حساب استعمال می کنند. یعنی موضوع شده از آن و تفریق شده از آن. ( ناظم الاطباء ).
- منها ساختن؛ منها کردن. مفروق را از مفروق منه بیرون کردن. ( ناظم الاطباء ). رجوع به ترکیب بعد شود.
- منها کردن؛ افکندن. انداختن. کم کردن. استثناء کردن. وضع کردن. موضوع کردن. تفریق کردن. عددی را از عددی باقی فاضل کردن. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).

(مِ ) [ ع. ] ۱ - (حر اض.+ ضم ) از آن (مونث یا جمع ). ۲ - (اِ. ) تفریق، کاهش (ریاضی ).

۱. (ریاضی ) تفریق.
۲. (ریاضی ) علامت تفریق.
۳. (حرف اضافه + ضمیر ) [قدیمی] از او، از آن.

ازاو، از آن، ا آن کسرشده، ودراصطلاح حساب: تفریق عددی ازعدددیگر، تفریق شده از آن
۱- از آن ( مونث یا جمع ) ۲- ( اسم ) تفریق کاهش یا منها ی. تفریق از یا منها کردن. تفریق کردن کاستن
گوشت نیم پخته لحم منها گوشت نیمه پخته.

(ریاضیات): تفریق، کاهش.
به چم از آن، که در تفریق حساب بهره می‌برند. یعنی موضوع شده از آن و تفریق شده از آن.

💡 خط مژه اش ز جمع دل ها آرام قرار کرده منها