منم

منم. [ م ِ ن َم م ] ( ع ص ) سخن چین. ( منتهی الارب ). نمام. ( اقرب الموارد ) ( محیطالمحیط ). سخن چینی کننده. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). سخن چین و نمام. ( ناظم الاطباء ):
گفت حق سیماهم فی وجههم
ز آنکه غماز است سیما و منم.مولوی.|| ورغلاننده. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).

آدم پرمدعا بسیار گوید
سخن چین. نمام

💡 دامنم چند ز خون مژه دریا باشد؟ دیده نگذاشت که نم در جگر ما باشد

💡 موز نغمه و موسیقی و از دختران زئوس (ژوپیتر) و امنموسینی بود.

💡 که پروردگار این جهان را منم که آباد ویران چو خواهم کنم

💡 گرم بر باد غم چون خاک برداد منم از جان و دل او را خریدار

💡 بیش رخ منمای کاندر کار تن روح را چون زیر و زار آورده‌ای