مموه

مموه. [ م ُ م َوْ وَه ْ ] ( ع ص ) خبر آمیخته از راست و دروغ. ( ناظم الاطباء ). دروغی که بفریب آن را مانند راست گردانیده باشند. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). خبری که در آن تزویر و تلبیس باشد. ( از اقرب الموارد ): از این ترهات مموه ومزخرفات مزور چندان ایراد کرد که زن بدان راضی شد که در وقت برود و او را ببیند. ( سندبادنامه ص 242 ). || مس و یا آهن زراندود و یا سیم اندود کرده شده و تلبیس کرده شده. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). زراندودکرده. ( دهار ). زراندود و ملمع کرده شده. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). مزخرف. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). || قلابی و تقلب کرده شده. ( ناظم الاطباء ). || هر چیز مغشوش و ناراست. ( ناظم الاطباء ): حوالت این حالت مموه پیغمبران منزه کردند. ( جهانگشای جوینی ). || ( اصطلاح بدیع ) در فن بدیع، آن است که در نظم الفاظ فصیح ترکیب آرد، چنانکه در خواندن، شعر غرا نماید اما بی معنی و نامفید بود. ( جامعالصنایع از کشاف اصطلاحات الفنون ).
مموه. [ م ُ م َوْ وِه ْ ] ( ع ص ) آنکه قول وی آمیخته از راست و دروغ باشد. ( ناظم الاطباء ).
- حکیم مموه؛ حکیمی که سفسطه میکند.
|| آنکه زراندودو یا سیم اندود میکند. ( ناظم الاطباء ). || تلبیس کننده. ( ناظم الاطباء ). مردم فریب. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).

(مُ مَ وَّ ) [ ع. ] (اِمف. ) ۱ - زراندود، آب زر داده. ۲ - خوش ظاهر و بد باطن.

۱. زراندود یا سیم اندودشده.
۲. آنچه ظاهرش خوب و باطنش بد باشد، دروغین.

( اسم ) ۱ - زر اندوده آب زر داده. ۲ - خوش ظاهر و بد باطن. ۳ - دروغ راست نما: [ ملک گفت: می خواهی تا ما را ملک تلقین کنی و کفایت مموه و مزور خود بر مردمان عرض دهی ? ] ( کلیله. مصحح مینوی ۳۸۳ )
آنکه قول وی آمیخته از راست و دروغ باشد. حکیم مموه حکیمی که سفسطه می کند. یا آنکه زر اندود و یا سیم اندود می کند.

زراندود، آب زر داده.
خوش ظاهر و بد باطن.

💡 «الشّیء المجرّد ماهیّته عند ماهیتّه» سخنی مموه ونامعلوم است و چون ادراک عقلی را وجود ماهیّت معقول کماهی در نفس عال حاصل نمی باشد عقل محیط اشیاء کماهی نباشد.

💡 غورک بی‌مغز را صفرا بشورید و بگفت کی مموه باژگونه یافه‌گوی هرزه لا