ناظم هروی

ناظم هروی. [ ظِ م ِ هََ رَ] ( اِخ ) فرخ حسین ( ملا... )، متخلص به ناظم. از شاعران قرن یازدهم هرات است، وی سفری به بنگاله کرده، و در همانجا رحل اقامت افکنده و به روایت مؤلف تذکره مرآةالخیال به سال 1068 هَ. ق. درگذشته است. او را با نصرآبادی نیز مکاتبات شاعرانه بوده. لطفعلی بیگ آذر او را مداح سلسله شاملو [ در هرات ] دانسته و مثنوی یوسف و زلیخائی به وی نسبت داده است. او راست:
از غلطبخشی ابنای زمان نیست عجب
کز گهر آب ستانند و به دریا بخشند.
دست از کرم به عذر تنک مایگی مشوی
برگی در آب کشتی صد مور می شود.
از لطافت بس که روحانی سرشت افتاده است
گیرمش گر در بغل پندارم آغوشم تهیست.
نامی از خویش درجهان بگذار
زندگانی برای مردن نیست.رجوع به آتشکده آذر ص 155 و نتایج الافکار ص 722 و سرو آزاد ص 105و تذکره حسینی ص 356 و شمع انجمن ص 459 و ریحانةالادب ج 4 ص 160 و روز روشن ص 677 و مرآةالخیال ص 127 شود.

فرخ حسین متخلص به ناظم از شاعران قرن یازدهم هرات است.

💡 راه اندازی انتشارات فدایی هروی از سوی آصف رحمانی پارسی و روح الامین امینی از شاعران معاصر و انجمن ناظم هروی که از دیرباز با نام این شاعر مشهور سبک هندی در هرات فعالیت داشت و در اواخر عمر فدایی به نام او تغییر یافت از جمله نلاش‌ها برای بزرگداشت براتعلی فدایی هستند.