مقرمط. [ م ُ ق َ م َ ] ( ع ص ) حروف تنگ نبشته. ( حبیش تفلیسی ). خط باریک و تنگ. ( زمخشری ). نبشته درهم و باریک و پهلوی هم نوشته. ( ناظم الاطباء ). نوعی کتابت ریزو نازک. ( تاریخ بغداد ج 9 ص 326 ). خطی تنگاتنگ. خطی که کلمات و حروف آن نزدیک به یکدیگر نوشته شده باشد. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ): منشور بر سه دسته کاغذ به خط من مقرمط نبشته شد و آن را پیش امیر برد. ( تاریخ بیهقی چ فیاض ص 148 ). آخرین قصه طوماری بود افزون از صد خط مقرمط و خادمی خاص آمده تا یله کند تا بیش کار نکند. ( تاریخ بیهقی، ایضاً ص 656 ).
- مقرمط نوشتن؛ خط باریک و درهم نوشتن و سطرهای آن رابه هم نزدیک کردن. ( ناظم الاطباء ).
(مُ قَ مَ ) [ ع. ] ۱ - (اِمف. ) تنگ و باریک نوشته شده. ۲ - (اِ. ) نوعی خط که در آن کلمات ریز و باریک و نزدیک هم نویسند.
(مُ قَ مِ ) [ ع. ] (اِفا. ) ۱ - کسی که قدم کوتاه بر دارد. ۲ - آنکه مقرمط نویسد.
در خوشنویسی، نوشتۀ باریک و ریز و نزدیک به هم.
( اسم ) ۱ - کسی که قدم کوتاه بردارد. ۲ - آنکه مقرمط نویسد.
حروف تنگ نبشته. خط باریک و تنگ. نوشته. نوعی کتابت ریز و نازک. خطی تنگاتنگ.
تنگ و باریک نوشته شده.
نوعی خط که در آن کلمات ریز و باریک و نزدیک هم نویسند.
کسی که قدم کوتاه بر دارد.
آنکه مقرمط نویسد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بنگاشت بساق عرش از غیب کلک ازلی خطی مقرمط
💡 در اخبار خلفا چنان خواندهام که جعفر بن یحیی بن خالد برمکی یگانه روزگار بود بهمه آداب سیاست و فضل و ادب و خرد و خویشتن داری و کفایت تا بدان جایگاه که ویرا در روزگار وزارت پدرش الوزیر الثّانی گفتندی و شغل بیشتر وی راندی. یک روز بمجلس مظالم نشسته بود و قصّهها میخواند و جواب مینبشت که رسم چنین بود، قریب هزار قصّه بود که همه توقیع کرد که در فلان کار چنین و چنین باید کرد و در فلان چنین و آخرین قصّه طوماری بود افزون از صد خطّ مقرمط، و خادمی خاص آمده بود تا یله کند تا بیش کار نکند، جعفر بر پشت آن قصّه نبشت:
