لغت نامه دهخدا
مغلوط. [ م َ ] ( ع ص ) نادرست. باغلط. غلطدار. دارای غلط: کتابی مغلوط. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
- مغلوطفیه؛ که در آن غلط باشد. ( از اقرب الموارد ).
مغلوط
فرهنگ معین
(مَ ) [ ع. ] (اِمف. ) غلط دار.
فرهنگ عمید
غلط دار.
فرهنگ فارسی
غلط دار
( اسم ) ۱ - غلط کرده شده اشتباه شده. ۲ - ( صفت ) دارای غلط: [ این نسخه بغایت سقیم ومغلوط است.]
جمله سازی با مغلوط
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نسخه مغلوط عالم قابل اصلاح نیست وقت خود ضایع مکن، بر طاق نسیانش گذار
💡 نسخهٔ مغلوط عالم قابل اصلاح نیست وقت خود ضایع مکن، بر طاق نسیانش گذار
