معاشر

معاشر. [ م ُ ش ِ ] ( ع ص ) با کسی زندگانی کننده یعنی هم صحبت و رفیق. ( آنندراج ) ( غیاث ).یار و رفیق و دوست و همدم و دوست مصاحب و هم سفره و هم خوراک. ج، معاشران. ( ناظم الاطباء ). نعت فاعلی از معاشرت. آنکه آمیزش و خلطه و رفت و آمد با کسی دارد. خوش زیست. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ): 
چار چیز است خوش آمد دل خاقانی را
گر تو اهلی ومعاشر مده این چار ز دست.خاقانی.با وزرا و کتاب ایشان مجالس و معاشر و به مآثر و مفاخر... متحلی شده. ( ترجمه تاریخ یمینی چ 1 تهران ص 280 ).
سر کوی ماهرویان همه روز فتنه باشد
ز معربدان و مستان و معاشران و رندان.سعدی.ساقی قدحی قلندری وار
درده به معاشران هشیار.سعدی.دوام عیش و تنعم نه شیوه عشق است 
اگر معاشر مایی، بنوش نیش غمی.حافظ.معاشران گره از زلف یار باز کنید
شبی خوش است بدین قصه اش دراز کنید.حافظ.مرید طاعت بیگانگان مشو حافظ
ولی معاشررندان آشنا می باش.حافظ.
معاشر. [ م َ ش ِ ] ( ع اِ ) ج ِ مَعْشَر. ( ترجمان القرآن ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ). گروههای دوستان و به معنی مطلق گروه نیز آمده و این جمع معشر است. ( آنندراج ) ( غیاث ). و رجوع به معشر شود.

(مُ ش ) [ ع. ] ۱ - (اِفا. ) با کسی زندگی کننده. ۲ - (ص. ) همدم، یار، هم نشین.

= معشر
دوست و همدم، هم صحبت، همنشین.

جمع معشر، دوست و همدم، هم صحبت، همنشین
۱ - ( اسم ) باکسی زندگی کننده. ۲- ( صفت ) یار رفیق دوست: دوام عیش و تنعم نه شیو. عشق است اگر معاشر مایی بنوش نیش غمی. ( حافظ ) جمع: معاشرین.

با کسی زندگی کننده.
همدم، یار، هم نشین.

💡 بسیاری از افراد مبتلا به اوتیسم گزارش می‌دهند که، علی‌رغم هزینه‌های شخصی، از استراتژی‌هایی برای پنهان کردن ویژگی‌های اوتیسمی خود یا در محل کار، مدرسه یا دانشگاه، هنگام صحبت با متخصصان بهداشت، یا هنگام معاشرت با برخی از دوستان و اعضای خانواده استفاده می‌کنند. این استراتژی‌ها اغلب به عنوان استتار نامیده می‌شوند.

💡 معاشران همه مشغول عیش و عشرت و شادی به غیر من که شب و روز با غم تو قرینم

💡 تا۲۰ سالگی نزد پدر، آداب زندگی معاشرت، تحصیل و کسب و کار را فرا گرفت.

💡 با دشمنان معاشر و مشغول منکرات با دوستان بخدعه و با خود بحیلتیم

💡 ز معاشران چو بیدل غم لاله‌ کرد داغم به چمن نمی‌توان رفت پی دل سیاه ‌کردن