محترف

محترف. [ م ُ ت َ رَ ] ( ع اِ ) جای کسب و حرفه. ( از اقرب الموارد ). جای کسب کردن و ورزیدن. ( ناظم الاطباء ).
محترف. [ م ُ ت َ رِ] ( ع ص ) نعت فاعلی از احتراف. هم پیشه و صاحب پیشه. ( آنندراج ). پیشه ور. ( دهار ). صاحب حرفه. ( از اقرب الموارد ). پیشه ور و صنعتگر. ( ناظم الاطباء ):
طبع تیز دوربین محترف
چون خر پیرش ببین آخر خرف.مولوی ( مثنوی ص 241 ).

(مُ تَ رِ ) [ ع. ] (اِفا. ) پیشه ور، صنعتگر.

صاحب حرفه، پیشه ور.

( اسم ) پیشه گیرنده خداوند حرفه پیشه ور.
صاحب پیشه

💡 بیش از ین نیست که کدیه نکنم شاعری بی طمع و محترفم

💡 طبع تیز دوربین محترف چون خر پیرش ببین آخر خرف