محتاله

( محتالة ) محتالة. [ م ُ ل َ ] ( ع ص ) مؤنث محتال. زن حیله گر و مکاره. ( غیاث ) ( آنندراج ):
از ره مرو به عشوه دنیا که این عجوز
مکاره می نشیند و محتاله میرود.حافظ.

(مُ لِ ) [ ع. ] (اِفا. ) ۱ - زن حیله گر. ۲ - جاکش.

حیله گر (زن ).

زن حیله گر
( اسم ) مونث محتال زن حیله گر: ازره مرو بعشو. دنیا که این عجوز مکاره می نشیند و محتاله میرود. ( حافظ )

💡 نفس تو، چون خودسر و محتاله شد زهد تو، چون کفر دو صد ساله شد