واژهی «متشرع» در زبان عربی و فارسی از ریشهی شرع گرفته شده است و به معنای پیرو شریعت، پایبند به قوانین و احکام دینی است. این صفت برای توصیف کسی به کار میرود که رفتار، گفتار و کردار خود را مطابق با قوانین و اصول مذهبی تنظیم میکند و تلاش میکند زندگی روزمره خود را با آموزههای دینی هماهنگ سازد.
یک شخص متشرع معمولاً در اعمال عبادی، اخلاقی و اجتماعی دقت و مراقبت دارد. او سعی میکند تصمیمات و اقدامات خود را بر اساس شرع و موازین اسلامی اتخاذ کند و از انجام کارهایی که خلاف اصول دینی است، خودداری نماید. در متون ادبی و تاریخی، این واژه گاهی به عنوان ستایش از پاکدامنی، تقوا و پایبندی به دین نیز استفاده شده است.
پایبندی به اصول دینی و داشتن ویژگیهای یک متشرع، علاوه بر اثر فردی، تأثیر اجتماعی نیز دارد. جامعهای که اعضای آن متشرع باشند، معمولاً رفتارها و روابط اجتماعی آن با ارزشهای اخلاقی و دینی همراستا خواهد بود. بنابراین، این واژه نه تنها صفتی برای توصیف فردی است، بلکه بازتابی از فرهنگ و هنجارهای اجتماعی مبتنی بر دین در جامعه نیز محسوب میشود.
