متذکر

متذکر. [ م ُ ت َ ذَک ْ ک ِ ]( ع ص ) یاد کننده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). یاد کننده و در خاطر آورنده. ( ناظم الاطباء ). به خاطر آورنده. به یاد آورنده. || پند گیرنده. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ). و رجوع به تذکر شود. || یاد آمدن چیز از یاد رفته. ( ناظم الاطباء ).
- متذکرشدن؛ یاد آمدن چیز فراموش شده و از یاد رفته. ( ناظم الاطباء ).
- متذکر شدن به کسی؛ او را یادآور شدن: به شما متذکر شدم که این شغل، شایسته شما نیست.
- متذکر کردن؛ به یاد آوردن چیزی از یاد رفته. ( ناظم الاطباء ).
- متذکر گردیدن ( گشتن )؛ متذکر شدن. و رجوع به همین ترکیب شود.

(مَ تَ ذَّ کِ ) [ ع. ] (اِفا. ) یادآوری کننده، به خاطر آورنده.

به یادآورنده، یادکننده.

یادکننده، بیاد آورنده، کسی که چیزی رابخاطربیاورد
(اسم ) یاد کننده بیاد آورنده بخاطر آوردنده جمع: متذکرین.

💡 ۲۴- ۲۸ خرداد ۱۲۸۷: دریابیگی به انجمن محلی رفته و متذکر می‌شود که این‌گونه اقدام‌ها به نفع مجلس ملی نیست و بهترین کار آن است که به مجلس کمک مالی شود. به جز میرزا علی کازرونی (رئیس انجمن محلی) کلیه اعضای انجمن با دریابیگی موافقت می‌کنند.

💡 پس بر هر عاقلی واجب است که دایم متذکر این معنی بوده باشد و اخبار و آثاری را که در مذمت اهانت بندگان خدا وارد شده در نظر داشته باشد و آنچه در خصوص مدح و تعظیم ایشان رسیده است نصب العین خود نماید و خود را از این فعل شنیع باز دارد تا موجب رسوائی او در دنیا و آخرت نگردد.

💡 چون فضیلت صفت رجاء را دانستی و موقع آن را شناختی، بدان که کسی که محتاج به این صفت باشد طریقه تحصیل آن، این است که: ابتدا در آنچه گفتیم از اسباب امیدواری تأمل کند، و آنها را بر دل خود نقش کند و تکرار کند، و پیوسته متذکر آنها بوده باشد.

💡 و به دنبال هر یک از سرگذشت‌ها جمله ﴿وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ﴾ («ما قرآن را برای تذکر، آسان ساختیم. آیا کسی هست که متذکر شود») تکرار می‌کند تا درسی باشد برای مسلمین و کفار.

💡 کازرونی در سفرنامه خود از مال و مکنت شیخ عبدالرحمن بسیار سخن گفته و کاخ او در قشم را بی‌نظیر دانسته‌است. او متذکر می‌شود که شیخ سالی ۳۰۰۰ ریا ل [سکه نقره ماری ترزا]از سید سعید مسقطی مواجب می‌گیرد.

💡 در متن آیه آمده‌است: «وَاذْکُرْنَ مَا یُتْلَی فِی بُیُوتِکُنَّ مِنْ آیَاتِ اللَّهِ وَالْحِکْمَةِ إِنَّ اللَّهَ کَانَ لَطِیفًا خَبِیرًا» (و از آن همه آیات الهی و حکمتی که در خانه‌های شما تلاوت می‌شود متذکر شوید (و پند گیرید، و بدانید) که همانا خدا را (به خلق) لطف و مهربانی است و (به حال همه) آگاه است)