ماتم سرا

ماتم سرا. [ ت َ س َ ] ( اِ مرکب ) عزاخانه. مجلس فاتحه خوانی و تعزیه داری. ( ناظم الاطباء ). مصیبت سرا.ماتمکده. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ):
ماتم سرای گشت سپهر چهارمین
روح الامین به تعزیت آفتاب شد.خاقانی.بجهت اقامت رسم ماتم در جوار ماتم سرای خاص او مجمعی منعقد ساختند. ( ترجمه تاریخ یمینی چ 1 تهران ص 454 ).
جهان چیست ماتم سرائی در او
نشسته دو سه ماتمی روبرو
جگرپاره ای چند بر خوان او
جگرخواره ای چند مهمان او.( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).

( ی ) ( ~. سَ ) [ ع - فا. ] (اِمر. ) ماتمکده، عزاخانه.

ماتمکده، عزاخانه.

💡 زهی غفلت که از ماتم سرای چرخ مینایی دل خوش، جان بی غم، خاطر آسوده می خواهم

💡 چگونه عذر توانیم خواست از صیاد؟ قفس شده است چو ماتم سرا ز شیون ما

💡 پیش مردانی کز این ماتم سرا دل کنده اند خاک گوری، چرخ نیلی سوکواری بیش نیست

💡 نمی گردد دل آگاه شاد از عشرت دنیا درین ماتم سرا یا طفل یا دیوانه می خندد

💡 کدامین ناصح بیدرد می آید به بالینم؟ کز این ماتم سرا ابر سیاهی بر نمی گردد

💡 شد عیش خانه، آه بماتم سرا بدل شد شمع حجله گاه، چو شمع مزار حیف