ماتحت

ماتحت. [ ت َ ] ( ع اِ مرکب ) مادون. آنچه در زیر باشد مقابل مافوق. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). || کون. نشیمن.دُبُر. اِست. مقعد. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).

(تَ ) [ ع. ] (اِ. ) ۱ - پایین، زیر. ۲ - در فارسی به معنای مقعد.

۱. [عامیانه] مقعد.
۲. (اسم، صفت ) [قدیمی] پایین، زیر.

پایین، زیر، درفارسی به معنی مقعدهم میگویند
مادون آنچه در زیر باشد در مقابل مافوق
( اسم ) مقعد دبر. یا ما تحت. پایین زیر

پایین، زیر.
در فارسی به معنای مق

💡 شبِ اوّل که ماتحتت درآید به بالینت نکیر و منکر آید

💡 ز ماتحت طبع آنچه آید برون ز افکار توست ای خراب‌اندرون

💡 از دهانت هر سخن کاید برون، چون شکر است پس یقین رندان، به ماتحتت چغندر می‌کنند

💡 از نقطه احد دو محمد ظهور کرد مرآت فوق دایره ماتحت خویش دید