کلمهی «مابین» در زبان فارسی به معنای «بین» یا «در میان» است و برای اشاره به فاصله یا موقعیت میان دو چیز یا دو مکان به کار میرود. این واژه از ریشهی عربی «بین» گرفته شده و به شکل «مابین» به کار میرود تا تأکید بیشتری بر مفهوم میانبودن یا فاصله داشتن از دو طرف داشته باشد. به عبارت دیگر، «مابین» به معنای «در وسط» یا «در فاصله میان» دو چیز یا دو گروه است. این کلمه به طور معمول برای توصیف موقعیتهایی به کار میرود که چیزی یا کسی در بین دو یا چند چیز قرار گرفته باشد. مثلا میتوان گفت: «او مابين دو دیوار ایستاده است» که به معنای ایستادن شخص در فاصله بین دو دیوار است. در مواردی نیز، «مابین» برای اشاره به تفاوتها یا تضادها میان دو طرف استفاده میشود. مثلا در جملهای مانند «مابين دو نظر اختلاف وجود دارد»، به تفاوت یا فاصله نظرها اشاره میشود. در مجموع، این واژه مفهومی دقیق از موقعیت، فاصله، یا تفکیک میان دو یا چند چیز را به ذهن میآورد و در زبان فارسی معمولاً به طور گستردهای در مکالمات روزمره و متون مختلف استفاده میشود.
مابین
فرهنگ معین
(بِ ) [ ع. ] (ق. ) وسط، میان، میانه.
فرهنگ عمید
در وسط، در میان، آنچه در میان است.
فرهنگ فارسی
وسط هر چیز، دروسط، درمیان، آنچه درمیان است
میان میانه: حسن..... باگام های بلند سوت زنان مابین مردمی که در آمد و شد بودند ناپدید گردید.
ویکی واژه
وسط، میان، میانه.
جمله سازی با مابین
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بود او کامل المقصود بالعین حجابی عبد و حق را نیست مابین
💡 چو لعل سفته مابین دو گوهر چو ماه طالع از برج دو پیکر
💡 میانه هست میان تو و میان مهان چنانکه باشد مابین قاهر و مقهور
💡 ساکنی ورنه چه مابین است و فرق از تو تا این گنبد گیتینورد
💡 وی مابین جنگ جهانی اول و دوم بهطور تماموقت به آهنگسازی روی آورد و آهنگ مشهور کنار تالاب آرام را در سال ۱۹۳۰ ساخت.
💡 دلم از خطّ تبر ز بزنهار آمد نیرا خیمۀ مابین که بویرانه زدند
