بصدقه

💡 گفت: چون من بمیرم پیراهن مرا بصدقه ده که من می‌خواهم که از دنیا بیرون روم برهنه باشم چنانکه از مادر برهنه آمده ام لاجرم در تجرید همتا نداشت و از قوت تجرید او بود که بعد از وفات او خاک او را تریاک مجرب می‌گویند بهر حاجت که بخاک او روند حق تعالی روا گرداند. پس چون وفات کرد از غایت خلق و تواضع او بود که همه ادیان در وی دعوی کردند جهودان و ترسایان و مومنان هر یک گروه گفتند که وی از ما است خادم گفت:

💡 و در تفسير عياشى از ابراهيم بن عبدالحميد از بعضى معتمدين از امام صادق (عليه السلام) روايت كرده كه در تفسير آيه: (لا خير فى كثير من نجويهم الا من امر بصدقه اومعروف او اصلاح بين الناس ) فرموده: منظور خداى تعالى ازكلمه معروف قرض است 0

💡 می گویند: اشعب روزی میگذشت و کودکان مسخره اش همی کردند. ایشان را گفت: وای بر شما، سالم بن عبدالله بصدقه ی عمر خرما همی دهد. کودکان بسوی خانه سالم دویدند. اشعب نیز بدنبالشان افتاد که، چه مرا آگاه کند، شاید راست گفته باشم.

💡 و ظاهر استثناى: (الا من امر بصدقه او معروف ) اين است كه استثنائى منقطع باشد0(يعنى مستثناء قبل از استثناء داخل در جمعيت مستثناء نبوده ) در نتيجه كلمه (الا) معناى(ليكن ) را مى دهد، و معناى آيه چنين مى شود: (هيچ خيرى در سخنان بيخ گوشى آناننيست، و ليكن كسى كه امر به صدقه يا معروف يا اصلاح بين مردم مى كند، در اين امركردنش خير هست ).

💡 پیرمرد با لبخندی بر لب، تمام دارایی اندک خود را بصدقه داد تا بتواند در مسیر رسیدن به رضایت الهی، کمکی به نیازمندان و بی‌پناهان جامعه کرده باشد.

💡 بسیاری از تجار در آن دوران، بخشی از سود سالانه خود را بصدقه می‌دادند تا برکت بیشتری در کسب و کارشان ایجاد شود و به فقرا کمک کنند.

💡 او تصمیم گرفت که تمام اموال و مستغلات خود را بصدقه ببخشد تا پس از مرگ، نام و یاد او همیشه به عنوان فردی بخشنده در یادها بماند.