لغت نامه دهخدا
( مأدبة ) مأدبة. [م َءْ دَ / دُ ب َ ] ( ع اِ ) طعام مهمانی یا کدخدایی. ج، مآدب. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). طعامی که برای مهمانی یا عروسی آماده سازند. ( از اقرب الموارد ).
( مأدبة ) مأدبة. [م َءْ دَ / دُ ب َ ] ( ع اِ ) طعام مهمانی یا کدخدایی. ج، مآدب. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). طعامی که برای مهمانی یا عروسی آماده سازند. ( از اقرب الموارد ).
( مأدبه ) (مَ دَ بِ یا بَ ) [ ع. مأدبة ] (اِ. ) طعامی که در ضیافت و مجلس عروسی دهند، ولیمه، ج. مآدب.
سفرۀ طعام که در مهمانی به خصوص مهمانی عروسی بیندازند.
( اسم ) طعامی که در ضیافت و مجلس عروسی دهند ولیمه جمع: مادب.
طعام مهمانی یا کدخدایی
مأدبة
طعامی که در ضیافت و مجلس عروسی دهند؛ ولیمه؛
مآدب.
💡 و بهحقیقت بدان که آداب، اجتماع خصال خیر باشد و «مأدُبه» را از آن مأدبه خوانند که هرچه بر وی بباید جمله باشد؛ پس «فالّذی اجتَمَعَ فیه خصالُ الخیر فهو ادیبٌ.» و اندر مجاری عادت کسی را که علم لغت داند و صرف و نحو او را ادیب خوانند.