لخ

لخ. [ ل َ خِن ْ ] ( ع ص ) ( بعیرٌ... )، شتر که یک زانوی آن از دیگری بزرگتر باشد. ( منتهی الارب ).
لخ. [ ل َخ خ ] ( ع مص ) سخن سربسته و مشتبه گفتن. || رسیدن به کوه و برآمدن بر آن. || میل کردن در حفر و کج و مائل کندن. || خوشبویی آلودن. || بسیاراشک شدن چشم. || طپانچه زدن. || پرسیدن خبر را و طلب تمام خبر کردن و کوشش کردن در آن. ( منتهی الارب ).
لخ. [ ل ُ ] ( اِ ) کخ است و آن علفی باشد که در آب روید و تیزی دارد بر سر آن مانند پشم چیزی جمع شده و آن را داخل آهک رسیده کنند و در حوضها بکار برند واز آن علف حصیر بافند و در خراسان با آن خربزه آونگ کنند و در هندوستان به خورد فیل دهند. ( برهان ). بردی. پیزر. پاپیروس. گیاهی است که بدان بوریا بافند و آن برکناره آبها روید. ( غیاث ). دُخ. دُوخ. لویی. کَرَک ( در لهجه قزوین ). جگن. گیاهی است در آب روید و سرش چون پشم خوشه دارد و گستردنی بافند:
گفتی که بترسد ز همه خلق سنائی
پاسخ شنو ار چند نه ای درخور پاسخ
آن مست ز مستی بترسد نه ز مردی
ورنه بخرد نیزه خطی شمرد لخ.سنائی.جوالح؛ آنچه از سرهای نی و لخ هوا گیرد چون ذره و مانند آن. ( منتهی الارب ). عنقر [ ع َ ق َ / ق ُ ]،... لخ مادامی که سپید باشد یا عام است یا بیخ ِ لخ و بیخ هر چیزی. ( منتهی الارب ).
لخ. [ ل ُ ] ( اِخ ) جایگاهی است در شعر امروءالقیس:
و قد عمرَ الروضات حول مخطط
الی اللخ مرأی من سعاد و مسمعا.( معجم البلدان ).
لخ. [ ل ُ ] ( اِ ) کزنفون مورخ ( از لشکریان کورش ) قسمتی را که دارای 24 نفر یا کمتر بوده لُخ یا لُخاژ مینامد. این دو لفظ یونانی است. ( ایران باستان ج 1 ص 351 ).

(لُ ) (اِ. ) نک لوخ.

= لوخ

( اسم ) علفی باشد که در آب روید بردی لوئی: گفتی که بترسد ز همه خلق سنائی پاسخ شنو ار چند نه ای در خور پاسخ. آن مست ز مستی بنترسد نه ز مردی ورنه بخرد نیز. خطی شمرد لخ. ( سنائی.مد.۷۷۱ )
کزنفون مورخ قسمتی را که دارای ۲۴ نفر یا کمتر لخ یا لخاژ می نامد.

💡 از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به لخ پوزنان، هامبورگ، هانوفر ۹۶ و کلن اشاره کرد.