لب خوانی

( ~. خا ) (اِمر. ) عمل دریافتن سخن گوینده از روی حرکت لب هایش.

{lipreading/lip reading} [شنوایی شناسی] ← گفتار خوانی

لب خوانی یا گفتارخوانی روشی برای درک سخنان با استفاده از تفسیر بصری حرکات لب ها، چهره و زبان در زمانیست که صدای طبیعی دسترس نیست. همچنین بر اطلاعاتی که از طریق زمینه، دانش زبان و هر مقدار باقی مانده از شنوایی ادراک می شود، تکیه دارد. اگر چه ظاهراً توسط افرادی که ناشنوا هستند یا سطح کمتری از شنوایی را دارند استفاده می شود، اما اکثر مردم با شنوایی طبیعی، برخی از اطلاعات شنیداری را از دیدن حرکات لب بدست می آورند.

عمل دریافتن سخن گوینده از روی حرکت لب‌هایش.

💡 دریغا نمی‬‌دانم که چه فهم خواهی کردن! می‬‌گویم که چون محبت «یُحِبُّهم» تاختن آرد به ارادت، و ارادت تاختن آرد به امر که «إنّما أمْرُهُ إِذا أرادَ شیئاً أنْ یَقُولَ لَهُ کُنْ فَیَکون». این امر کدام است ؟«قُلِ الرُّوحُ مِنْ أمْر ربّی» گواهی می‌دهد که امر کیست و بر چیست. پس امر کیمیاگری کند با نقطهٔ عبودیت که تو آن را قالب خوانی. پس قالب را چون پروانه بر آتش عشق و محبّت مستغرق کند تا همگیِ تو چنان شود که این بیتها با تو بگوید که ترا از این واقعه چه بوده است:

💡 تو جان از دل به جز نامی ندانی که در قالب همیشه قلب خوانی