قهری

«قهری» واژه‌ای فارسی است که به معنای تحمیل شده، اجبارآمیز یا ناشی از قهر و زور به کار می‌رود و بار معنایی قوی و قطعی دارد. این کلمه معمولاً در متون فقهی، حقوقی، فلسفی و ادبی استفاده می‌شود تا حالتی را توصیف کند که چیزی به اجبار یا بدون اختیار فرد رخ می‌دهد. در فقه و حقوق، قهری به وضعیتی گفته می‌شود که عمل یا نتیجه‌ای خارج از اختیار انسان اتفاق می‌افتد و معمولاً مسئولیت فرد را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد. به عنوان مثال، حوادث طبیعی، جنگ، یا اجبار خارجی که انسان کنترل مستقیمی بر آن ندارد، می‌تواند مصداق قهری باشد. در زبان روزمره، این واژه برای بیان حالتی استفاده می‌شود که اجباری و غیرقابل اجتناب است، مانند فشارها و محدودیت‌هایی که فرد قادر به تغییر آن‌ها نیست. از نظر معنایی، «قهری» بار منفی دارد و اغلب با زور، اجبار، اجتناب‌ناپذیری و قهر طبیعت یا شرایط همراه است. این واژه در ادبیات کلاسیک و عرفانی نیز به کار رفته و گاهی نشان‌دهنده قضا و قدر الهی یا سرنوشت اجبارآمیز بوده است.