قطاری

قطاری. [ ق ُ ری ی ] ( ع ص، اِ ) مار. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ): حیة قطاری، بضم؛ مار سیاه که در تنه درخت جای گیرد، یا مار که زهر وی از دهنش بچکد جهت فزونی. ( منتهی الارب ). رجوع به قطاریة شود.
قطاری. [ ق ُ ری ی ] ( ص نسبی ) نسبت است به قُطارة.( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). رجوع به قطارة شود.

نسبت است به قطاره

💡 طبع جمعی چون جمل‌های قطاری راست رو وز روانی سبعهٔ سیاره را در پی روان

💡 گفتمش: ای بی‌وفا، عهد همین بود و مهر؟ گفت که: می‌آورند چند قطاری دگر

💡 سرور از آن بختیان کارند خرج مطبخت هفت گردونرا که می بینی قطاری بیش نیست

💡 در هیچ قطاری دگر ای قافله‌سالار ما را نتوان یافت که بیرون ز قطاریم

💡 آبای تو به هیچ قطاری نبوده اند آورده یی به زور تو خود را در این میان