فربهی

فربهی. [ف َ ب ِ ] ( حامص ) مقابل لاغری. ( آنندراج ):
تنت یافت آماس و تو ز ابلهی
همی گیری آماس را فربهی.اسدی.لیکن از راه عقل، هشیاران
بشناسند فربهی ز آماس.ناصرخسرو.چرب زبان گشتم از آن فربهی
طبع ز شادی پر و از غم تهی.نظامی.چوگاو ار همی بایدت فربهی
چو خر تن به جور کسان دردهی.سعدی.مکن صبر بر عامل ظلم دوست
که از فربهی بایدش کند پوست.سعدی ( بوستان ).

(فَ بِ ) (حامص. ) چاقی. مق لاغری.

چاقی.

چاقی سمن مقابل لاغری.

چاقی. مق لاغ

💡 عشق با فربهی نیآید راست این سخن را تو گوش دار از من

💡 چند در بند فربهی باشی؟ پر مشو کز هنر تهی باشی

💡 بیم آن از تنش کند هردم همچو آماس، فربهی را کم

💡 خویش را از علی گرفته قیاس فرق ننهاده فربهی ز آماس

💡 ز کیسه به چربی برد بند را دهد فربهی لاغری چند را

💡 چو گاو ار همی بایدت فربهی چو خر تن به جور کسان در دهی