فاخور

فاخور. ( اِ ) نوعی از ریحان که ریحان الشیوخ گویند. ( ناظم الاطباء ). نوعی از گل است. ( آنندراج ). برنجاسف، بوی مادران و مرزنگوش، نامهای دیگر آن است. لیث گوید: فاخور نوعی است از ریحان که او را مرو گویند، برگ او پهن باشد و از میانه سرها بیرون آید و سرها به هیأت دنب روباه بود و بر سر او گلهای سرخ باشد. گل او خوشبو بود، و اهل بصره او را گل شیوخ گویند. معتقَد اطباء آن است که موی را سپید کند. ( از ترجمه صیدنة ).
فاخور. [ خوَرْ / خُرْ ] ( نف مرکب ) درخور. مناسب.

(خُ ) (ص مر. ) درخور، سزاوار.

نوعی گیاه خوش بو، ریحان الشیوخ، برنجاسف، بومادران.

( صفت ) درخور لایق متناسب.
نوعی ریحان که ریحان الشیوخ گویند نوعی از گل است.

درخور، سزاوار.

💡 فتاده از یقه واپس قفاخور همه خلق بزیر جامیها دائما یکی بزبر

💡 من چون شتر بارکش و خار جفاخور در گردن ظالم چه کنم چون جرسم نیست