لغت نامه دهخدا
عیارگیر. ( نف مرکب ) عیارگیرنده. کسی که در ضرابخانه زر و سیم مسکوک را امتحان کرده و علامت بر آن میگذارد. ( ناظم الاطباء ). معیر. چاشنی گیر زر و سیم. || جواهری ِ بامهارت. ( ناظم الاطباء ).
عیارگیر
فرهنگ عمید
عیارگیرنده، صاحب عیار، آن که عیار سیم وزر را می سنجد.
فرهنگ فارسی
عیار گیرنده کسی که در ضرابخانه زر و سیم مسکوک را امتحان کرده و علامت بر آن میگذارد جواهری با مهارت
جمله سازی با عیارگیر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 گفتم عیارگیرد حزمش همی ز عقل گفتاکه عقلگیرد از حزم او عیار
