عدد مرکب

{composite number, composite quantity} [ریاضی] هر عدد طبیعی بزرگ تر از یک که عدد اول نباشد

عدد مرکب عددی طبیعی به جز یک ( یک نه مرکب است نه اول ) است که اول نباشد.
یا به عبارت دیگر اعدادی طبیعی که بتوان به صورت ضرب حداقل دو عدد طبیعی بزرگتر از یک نوشت.
پنجاه عدد مرکب اول عبارت اند از:۴, ۶, ۸, ۹, ۱۰, ۱۲, ۱۴, ۱۵, ۱۶, ۱۸, ۲۰, ۲۱, ۲۲, ۲۴, ۲۵, ۲۶, ۲۷, ۲۸, ۳۰, ۳۲, ۳۳, ۳۴, ۳۵, ۳۶, ۳۸, ۳۹, ۴۰, ۴۲, ۴۴, ۴۵, ۴۶, ۴۸, ۴۹, ۵۰, ۵۱, ۵۲, ۵۴, ۵۵, ۵۶, ۵۷, ۵۸, ۶۰, ۶۲, ۶۳, ۶۴, ۶۵, ۶۶, ۶۸, , ۶۹, ۷۰. ( دنباله A002808 در OEIS )
هر عدد مرکب را می توان به صورت حاصل ضرب چند عدد اول نوشت. مثلاً عدد ۲۹۰ را می توان به صورت ۲۳ × ۳۲ × ۵ نوشت و با توجه به قضیه اساسی حساب این طرز نمایش یکتاست.
قانون ( n − 1 ) ! ≡ 0 ( mod n ) برای تمام اعداد مرکب و بزرگ تر از ۵ ( فقط ۴ از این قاعده پیروی نمی کند ) صدق می کند.
یکی از راه های تقسیم بندی اعداد مرکب تقسیم بندی آن ها به وسیلهٔ تعداد شمارندهٔ اول آن ها است؛ مثلاً به اعداد مرکبی که فقط دو شمارندهٔ اول دارند اعداد شبه اول می گویند.

هر عدد طبیعی بزرگ‌تر از یک که عدد اول نباشد.

💡 نمی‌تواند اول باشد. در نتیجه مرکب است. از آنجایی که هر عدد مرکب حداقل یک شمارندۀ اول دارد، پس

💡 است که شامل خود ۷ می‌شود (دو عددی که در ضرب می‌آیند باید از خود ۷ کوچک‌تر باشند). اما به عنوان مثال، ۶ یک عدد مرکب است، چرا که می‌توان آن را به‌صورت