صاحب چراغ

( ~. چِ ) [ ع - فا. ] (اِمر. ) مجازاً عنوانی برای ائمه یا امام زاده ها.

مجازاً عنوانی برای ائمه یا امام زاده‌ها.

💡 عطیه گفت: وسعت کل شی‌ء لکن لا تجب الا للذین یتقون میگوید: رحمت وی بهر چیز رسیده است امّا واجب نگشت مگر متقیان را، که کافران بطفیل مؤمنان در دنیا روزی میخورند، و ببرکت مؤمنان بلاها از ایشان مندفع میشود، و فردا در قیامت رحمت همه مؤمنانرا باشد علی الخصوص، و ایشان را واجب گردد، و کافر در عذاب بماند، این چنان باشد که کسی بچراغ دیگری میرود، و بآن روشنایی منفعت میگیرد، چون صاحب چراغ آن چراغ ببرد طفیلی در ظلمت بماند.

💡 از دم گرم توکل می شود صاحب چراغ هر که پشت خویش چون محراب بر دیوار داد