سراویل

(سَ ) (اِ. ) جِ سِروال، شلوار، زیر جامه.

مولف غیاث اللغات آرد: شلوار یا جامه درین لفظ اختلاف است نزد بعضی عربی است و پیش جمعی عجمی و گروهی واحد گویند.

💡 نیست قوت روحها قوت خلیص زینت جان نی سراویل و قمیص

💡 ابوعبداللّهِ جَلّا گوید اندر غرفۀ سری سقطی بودم ببغداد چون پارۀ از شب بگذشت پیراهنی پاکیزه اندر پوشید و سراویلی و ردا برافکند و نعلین اندر پای کرد و برخاست تا بیرون شود گفتم تا کجا اندرین وقت گفت بعیادت فتح موصلی. چون بیرون شد در کویهای بغداد او را بگرفتند و بزندان بردند چون دیگر روز بود ویرا فرمودند تا با محبوسان دیگر بزنند چون جّلاد دست برداشت تا او را بزند دست جّلاد هم آنجا در هوا بماند چنانک نتوانست جنبانیدن، جّلاد را گفتند چرا نزنی گفت پیری برابر من ایستاده و میگوید مزن.

💡 چوزر قالبک زن بوالا گرفت سراویل را کار بالا گرفت