سخت جان

سخت جان. [ س َ ] ( ص مرکب ) سنگدل و بیرحم. ( آنندراج ) ( غیاث ) ( مجموعه مترادفات ص 74 ):
سختی ره بین و مشو سست ران
سست گمانی مکن ای سخت جان.نظامی.|| سختی کش. ( مجموعه مترادفات ص 209 ). که تعب و رنج بسیار کشد. که مصیبتهای سخت تواند کشید.

( ~. ) (ص مر. ) ۱ - پُرطاقت. ۲ - خسیس.

۱. آن که به سختی جان بدهد، جان سخت.
۲. [قدیمی، مجاز] کسی که در سختی ها و بلا ها پایداری و استقامت داشته باشد.
۳. [قدیمی، مجاز] خسیس و ممسک.

۱ - آنکه به آسانی دست از جان نکشد آنکه به سهولت نمیرد. ۲ - بیرحم سنگدل.

پُرطاقت.
خسیس.

💡 با این همه غصه سخت جانی دارد این دیده که از سرشک خون می‌نشود

💡 وه که چنین سخت جان و سنگدل الحق کس چو من و تو بروزگار نزاید

💡 وادی مجنون ندارد سخت جانی همچو من سنگ طفلان پنبه داغ من دیوانه است

💡 سخت جانی بسکه از پهلوی ما اندوخته کار جوشن می کند بر پیکر ما پیرهن

💡 سیم بخشی تنک چشم و سخت جانی سنگدل باد پائی گرم خیز و قلعه گیری تا جور

💡 رخنه ها افکند درد ناله اش همچون جرس گرچه کردم آهنین از سخت جانی سینه را

💡 شب فراق من سخت جان سوخته دل را سهیل طلعت آن مه ستاره سحر آمد