زستان

زمستان

💡 ندیدی آنکه رُستم از گزستان چه با اسفندیاری کرد دستان؟

💡 قد شیرین تو و قامت سرو کشمیر لب شیرین تو و شکر خوزستانی

💡 هیچیم گر تو بازستانی متاع خویش دارد دو عالم از تو کثیر و قلیل را

💡 دادهٔ خویش چو می بازستاند ایام دست بگشای و بده و آنچه بتو داد مگیر

💡 شکست ساغر می زاهدا مجو زنهار که از تو بازستانند خونبهای قدح